Porównanie Nowej Zelandii do innych krajów OECD

Tlumaczenie raportu “How Does New Zealand Compare To Other OECD Countries? “ z moimi uwagami.

http://www.socialreport.msd.govt.nz/2004/conclusion/nz-oecd-countries.html

NZ_to_OECD_Comparision

Dobrobyt społeczny w NZ w porównaniu do innych uprzemysłowionych (2) krajów OECD (1) 

Rysunek – Dobrobyt społeczny NZ w odniesieniu do krajów OECD wygląda pozytywnie.

Interpretacja grafu – ‘Dobrobyt społeczny NZ w odniesieniu do krajów OECD’

Rysunek CO2 pokazuje dobrobyt społeczny Nowej Zelandii w odniesieniu do krajów OECD przy użyciu 23 wskaźników.

Kolo przedstawia wartość środkowa (mediane) dla każdego wskaźnika krajów OECD. Szprychy przedstawiają wartość środkowa (mediane) danego wskaźnika dla Nowej Zelandii. Przerywana nieregularna linia wewnątrz kola przedstawia wyniki dla 75 procent krajów OECD. Gdy szprycha jest wewnątrz kola, oznacza to ze NZ jest dolnej połowie krajów OECD. Gdy szprycha wychodzi poza kolo, oznacza to ze NZ jest większa niż wartość środkowa OECD. Gdy szprycha wychodzi poza nieregularna przerywana linie oznacza to ze NZ mieści się w górnych 25% OECD.

Zaleca się ostrożność z używaniem tych danych.

Międzynarodowe porównania są często trudne do interpretacji z powodu różnic w metodach zbierania klasyfikacji i zapisu danych społecznych (3). Pokazujemy wiec 23 z 43 wskaźników użytych w raporcie społecznym z 2004 roku na rysunku, gdyż międzynarodowe dane porównawcze dla wszystkich wskaźników nie są dostępne (3) (4).

NZ mieści się w górnej połowie krajów OECD 2/3 z 23 wskaźników dla których są dostępne międzynarodowe dane porównawcze (4).

NZ wypada dobrze pod względem przestrzegania praw obywatelskich i politycznych. Stale mamy najniższy poziom dostrzeganej korupcji w krajach OECD i jesteśmy w górnej połowie OECD pod względem ilości kobiet w parlamencie i aktywności wyborczej obywateli.

NZ również wygląda dobrze pod względem relatywnie wysokiego zatrudnienia i niskiego wskaźnika bezrobocia (4). Wyniki NZ poprawiły się znacząco w tym temacie od wczesnych lat 1990-tych.

NZ wygląda na położona w środku OECD w temacie zdrowia. Średnia długość życia (5) jest podobna do wartości średniej w OECD, chociaż wśród krajów OECD nie ma dużych różnic w tym wskaźniku. Nasza pozycja pogorszyła się przez lata 1970-te i 80-te a polepszyła się w 1990-tych. Wyglądamy dobrze pod katem palenia papierosów, ale mamy relatywnie wysoka ilość samobójstw. W OECD jesteśmy szóstym najbardziej otłuszczonym narodem (grubym).

W obszarze wiedzy (edukacji) i umiejętności NZ jest blisko wartości środkowej (na wykresie jest poniżej wartości środkowej – przyp. tłumacza) OECD pod względem:

  • umiejętności czytania i pisania wśród dorosłych,

  • odsetka studentów wśród ludzi w ludzi w wieku 20-29 lat

  • odsetka ludzi z wyższym wykształceniem w społeczeństwie.

Żadne z danych użytych w tym raporcie nie pozwala określić poziomu edukacji wśród dzieci i młodych ludzi. Jednakże rezultaty badań PISA prowadzonych przez OECD, które maja pokazywać trendy w osiągnięciach uczniów w czasie nauki z 32 krajów umiejscowiły 15-latki z NZ na samym szczycie osiągnięć (6). Jakkolwiek w porównaniu do innych krajów NZ ma największa różnice miedzy najlepszymi a najgorszymi uczniami. Ta różnica ukazuje się również w innych międzynarodowych porównaniach dotyczących uczniów (7).

NZ jest poniżej wartości środkowej w dochodzie na jednego mieszkańca (GPD per capita). Nierówność dochodów tez nie wypada dobrze. Jesteśmy troszkę powyżej wartości środkowej dla OECD jeśli chodzi o ilości populacji o niskich dochodach.

Nie mamy wystarczającej ilości danych by dokonać porównania danych w sferze
bezpieczeństwa (przyp tłumacza – nieprawda, dane i porównania istnieją i są dostępne w  internecie, patrz (8). Możliwe ze tych porównań nie było w roku 2004 kiedy powstał ten raport)

Jakkolwiek istnieje pewien dowód (poszlaka) sugerujący ze NZ ma relatywnie
wysoka ilość zgonów dzieci spowodowanych przez maltretowanie ich przez opiekunów i rodziców, ale tu występują pewne obawy o porównywalność danych miedzy krajami różniącymi się od siebie.

(przyp. Tłumacza –według raportów organizacji pozarządowych (UNICEF NZ) 3-cie szokujące miejsce w OECD pod względem dziec zabitych przez opiekunów i rodziców ma Nowa Zelandia. – patrz 9).

Na końcu NZ umieściła sama siebie wysoko w satysfakcji z życia o szczęśliwości społeczeństwa. Z 25 (przyp. tum. wybranych z 30) krajów OECD ma piąte miejsce co do procentu ludzi zadowolonych ze swojego życia (patrz moje uwagi – 10)

Moje uwagi:

  1.   Lista krajów OECD – OECD ma 30 krajów członkowskich:  

    • Australia,
    • Austria,
    • Belgium,
    • Canada,
    • Czech Republic,
    • Denmark,  
    • Finland,  
    • France,
    • Germany,
    • Greece,
    • Hungary,
    • Iceland,
    • Ireland,
    • Italy,
    • Japan,
    • Korea,
    • Luxembourg,
    • Mexico,
    • the Netherland,
    • New Zealand,  
    • Norway,  
    • Poland,  
    • Portugal,  
    • Slovak Republic,  
    • Spain,  
    • Sweden,  
    • Switzerland,  
    • Turkey,  
    • United Kingdom,
    • United States

  2.  Wedlu znanych mi kryteriów NZ nie jest krajem uprzemysłowionym a rolniczym.

  3.  W NZ dane statystyczne na temat bezrobocia są zbierane w dziwny  bardzo sposób przez który w statystykach bezrobocie w NZ wygląda na niskie. Definicja osoby pracującej w NZ obejmuje osoby pracujące nawet jedna godzinę w tygodniu i to niekoniecznie za zapłatę – Statistics  New Zealand – Definition.

  4.  Mimo ze np. bezrobocie jest liczone w NZ w zupełnie inny sposób niż w UE ten wskaźnik został jednak porównany. Raport ten nie podaje dokładnie jak wybrano wskaźniki pokazane na grafie.

  5.  Średnia długość życia w NZ jest znacznie dłuższa nie z Polsce, mimo ze Polscy zjadają najwięcej leków w EU. Ludzie w NZ żyją dłużej i są zdrowsi przez sporty, mniejsza ilości stresów, mniejsze zatrucie środowiska i lepiej zarządzana opiekę medyczna (niekoniecznie lepsza).

  6.   Wyniki badan PISA  z roku 2003 roku.

  7.   W NZ jest olbrzymia różnica w poziomie szkol. Niektóre  szkoły po prostu służą jako przechowalnie  młodych ludzi aż do osiągnięcia wieku gdy można ich zatrudnić. Często w takich przechowalniach :”uczą się” ludzie z Pacyfiku i dzieci z biednych rodzin, często Maoryskich. Dobre prywatne szkoły są płatne, w  niektórych przypadkach as 10.000 NZ$ za semestr. W grupie 15-latków NZ wygląda bardzo dobrze, ale tez ma największa różnice miedzy uczniami dobrymi a słabymi z wszystkich badanych krajów. Oznacza to ze dzieci chodzące do dobrych szkol (są to często szkoły PLATNE, uczące głownie dzieci białe i  azjatyckie) uczone są na doskonałym poziomie, w światowej  czołówce (patrz wyniki pokazane w punkcie 5).

    Niestety oznacza to również ze biedne szkoły uczące kolorowe dzieci w biednych dzielnicach są przechowalnia młodych ludzi do wieku aż skończą 18 lat i będzie można ich wsadzić do supermarketu czy McDonalda, czy tez do wiezienia. Tak skonstruowany system zabiera szanse dzieciakom z biednych szkol, a rząd NZ zamiast inwestowac pomoc dla mniejszości etnicznych (Maori, Pacifica) w edukacje to woli płacić zasiłki które często idą natychmiast na alkohol i narkotyki. W innych krajach rządy starają się trzymać jakiś średni poziom edukacji na wszystkich obszarach, w NZ tego najwyraźniej brakuje.

  8.  Porównania przestępstw w NZ i innych krajach:

    1. Nationmaster (doskonale narzedzie! – http://www.nationmaster.com/ )

    2. New Zealand Crime and Safety Survey 2006 – Key Findings

  9.  New Zealand has nothing to be complacent about. In a UNICEF INNOCENTI report written in 2005, New Zealand ranks 3rd worst out of  27 OECD countries in terms of children’s deaths from maltreatment. Raport UNICEF New Zealand..

     Tak gładkie opisanie problemu przemocy skierowanej przeciw dzieci w NZ w tym raporcie budzi u mnie osobiście poważne wątpliwości.  Wystarczy sięgnąć do jakiejkolwiek gazety lokalnej by zostać zalanym koszmarnymi historiami o morderstwach dzieci. Dyskusje z osobami pracującymi na oddziałach dziecięcych (Starship Hospital) potwierdzają to ze historie publikowane w mediach NZ to przysłowiowy wierzchołek góry lodowej, niestety. Być może w 2004 roku problem ten był mniejszy lub mniej wyeksponowany?

  10.  Jeśli zapytamy się Kiwi czy innego Anglosasa “How are you” w odpowiedzi zawsze będzie ze ma się świetnie. W przypadku Polaka będziemy musieli spędzić  pól godziny słuchając o jego problemach, chorobach,  kłopotach w pracy i z urzędami o kłopotach rodzinnych nawet nie wspominając. Tego pionierskiego optymizmu akurat bardzo zazdroszczę Kiwi, do momentu gdy przechodzi to w jawne kłamstwa ;-)

 

Napisz komentarz